De laatste dagen heeft Vaif het gevoel in het midden te staan van een labyrint en het lukt niet om de uitgang te vinden. Ze probeert het wel, maar komt toch iedere keer weer bij het middenpunt uit. Het gaat ook even wat minder goed met Vaif. Teveel op mijn bord en teveel het gevoel: ga ik dit ooit redden??
Waarom? Dat vraag zij zichzelf ook af, waarschijnlijk omdat deze dagen en het komende weekend te moeilijk zijn om her-te-beleven. Ik heb een jaar geleden ook al in dit Labyrint gezeten. Toen kwam ik er uit. Maar waarom zit ik nu weer in het labyrint vraag ik mij wel af.
Blijkbaar is het teveel en te moeilijk waaraan ik nu moet werken. Waarschijnlijk laat het labyrinth merken dat ik er juist heel bewust nu bij stil moet staan, zodat dan ook de dagen minder moeilijk zullen zijn.
In de oudheid en de middeleeuwen gebruikte men het Labyrinth als symbool van de levensweg van de mens. Het Labyrint is een lange weg, die telkens van richting verandert. Via een maximale omweg kom je altijd bij je doel. Het is de weg van de mens van geboorte tot bestemming.
Het Labyrint nodigt uit om erin te gaan, maar ik zit er al middenin en probeer mijn weg eruit te vinden. De reis naar binnen kan een hele bijzondere zijn omdat je dan je dichtste ik tegen kan komen, maar in een labyrint zitten en de uitgang niet vinden, dat geeft spookbeelden.
Misschien moet ik nu ook meer vertrouwen op mijn omgeving en om hulp vragen bij de komende tijd waarbij ik het al heel moeilijk heb als ik er al tegenaan kijk. De laatste periode was al moeilijk.
En de therapie, de training van MMAG, cursus Samen Deskundig ook gebruiken om een beter gevoel te krijgen zelf, van daar kom ik misschien ook in de positie om het labyrint uit te komen. Het lijkt er nu op of er geen uitweg uit het labyrint is. Ben heel even de weg kwijt!
Dan pas kan het labyrint omgekeerd gebruikt worden: van de reis naar binnen, het bewust opzoeken van de stilte, je inkeren, mediteren, bidden, een pelgrimage naar je eigen hart, nu juist een pelgrimage maken uit je hart. Met liefde terugdenken aan alle mooie momenten die ik heb gehad. Niet alleen alle negatieve ervaringen omhoog laten komen die nu in mijn hoofd zitten. Want dan weet ik zeker dat ik de uitweg niet vind. De reis naar binnen is voor iedereen een andere reis.
Een onmisbare weg die ik toch moet lopen. En met hulp kom ik het labyrint wel uit. Laat ik het vooral positief houden en de weg blijven zoeken om uit het labyrint te komen!
Op het plaatje is het patroon van het labyrint in de kathedraal van Chartres te zien
Vaif
Geen opmerkingen:
Een reactie posten